Sedacja wziewna czyli leczenie przy użyciu podtlenku azotu

Choć sedacja wziewna brzmi bardziej skomplikowanie i profesjonalnie, to w rzeczywistości chodzi o tzw. gaz rozweselający. Jest to mieszanina podtlenku azotu i tlenu, która współcześnie stanowi popularny sposób znieczulenia – a ponadto stosowany był już na początku XX wieku.

Leczenie przy użyciu podtlenku azotu polega na podaniu osobie leczonej znieczulenia w formie gazu za pomocą specjalnej maseczki. Gaz nie tylko częściowo uśmierza ból, ale przede wszystkim ma na celu odprężyć i uspokoić pacjenta. Stąd też jest chętnie podawany osobom, które czują silny strach przed leczeniem lub cierpią na nadpobudliwość nerwową. Warto wspomnieć, że zaletą sedacji wziewnej jest natychmiastowe działanie (w porównaniu do klasycznego znieczulenia miejscowego za pomocą igły), a także możliwość dłuższego utrzymania znieczulenia, w związku z czym jest także często stosowana przy długo trwających zabiegach.

Czy sedacja wziewna jest bezpieczna?

Podtlenek azotu jest powszechnie stosowanym znieczuleniem, co już sugeruje, że jest to całkowicie bezpieczne dla zdrowia i życia pacjentów. Co więcej, metoda ta stosowana jest zarówno u dorosłych, jak i u dzieci (już od 3 roku życia). Jest to sposób niezawodny i prosty w podaniu, a stan leczonego jest na bieżąco monitorowany przez personel. Warto jednak odpowiednio przygotować się przed zabiegiem. Pacjent powinien nie jeść i nie pić ok. 3 godziny przed podaniem tego typu znieczulenia. Należy również zapoznać się z przeciwwskazaniami przed zastosowaniem gazu rozweselającego. Sedację wziewną wyklucza m.in.:

  • katar, zapalenie zatok i inne choroby powodujące niedrożność górnych dróg oddechowych,
  • choroby płuc,
  • I trymestr ciąży,
  • choroby psychiczne,
  • stwardnienie rozsiane,
  • porfiria,
  • alkoholizm.

Przed zabiegiem warto omówić przebieg leczenia z danym dentystą, który powinien dokładnie przedstawić całą procedurę. Oprócz przeciwwskazań istnieją także przypadki, w których sedacja wziewna jest wręcz chętnie stosowana, np. przy chorobach serca, nadciśnieniu krwi czy hemofilii. W związku z powyższym uważamy, że tym bardziej zalecana jest wcześniejsza konsultacja ze specjalistą.