Abrazja powietrzna

Metoda ta polega na eliminacji próchnicy i opracowaniu ubytku zęba przy użyciu strumienia powietrza pod odpowiednim ciśnieniem, wzbogaconego ładunkiem ścierniwa w postaci tlenku glinu o różnej wielkości ziaren. Wydobywająca się z dyszy końcówki mieszanina proszkowo-powietrzna uderza w opracowywaną powierzchnię zęba i dzięki nadanej jej energii kinetycznej, próchnicowo zmienione szkliwo i zębina zostają oderwane od powierzchni zęba. Wielokrotne powtórzenie takiego cyklu powoduje całkowitą eliminację próchnicy.